Afscheid van de gemeenteraad

Inmiddels ben ik aan de slag als voorzitter van Zuid, maar de afgelopen vier jaar was ik gemeenteraadslid. Lees hier de aardige woorden van burgemeester Eberhard van der Laan en mijn eigen afscheidsspeech, zoals opgenomen in de notulen van de gemeenteraad.

Afscheidswoorden van Burgemeester van der Laan:

“Geachte heer Capel, beste Sebastiaan,

jij muntte de term ‘stadsgezin’ in de Amsterdamse politiek. Aandacht vragend voor de positie van gezinnen die ervoor kiezen om in de stad te blijven. De woningmarkt en de economische versterking van Amsterdam hadden jouw belangstelling. Je onderhield daartoe een uitgebreid netwerk van Amsterdamse belanghebbenden en deskundigen.

Dat heeft ook geleid tot jouw boek Stadsgesprekken. Ik had de eer daar een voorwoord in te schrijven. Als iemand zegt dat ik bij deze verkiezingen partijdig was, dan kan dat alleen slaan op het feit dat ik voor jou een voorwoord heb geschreven, want verder heb ik niets gedaan. Ik dacht: nu kunnen anderen ook komen, maar ze kwamen niet.

Ik heb het boek met plezier gelezen, want er sprak uit dat je belangstelling hebt voor de mensen voor wie we hier allemaal zitten. Je had het ook heel mooi opgeschreven. Daarvoor complimenten, want het zegt iets over jou.

Je neemt een lange geschiedenis in het stadhuis mee naar Zuid waar je lid wordt van de bestuurscommissie. Ik denk dat het ook daar een groot succes wordt. Het ga je goed.”

 

 

…………………………..

 

Mijn afscheidsspeech, zoals opgenomen in de notulen van de gemeenteraad

 

De heer CAPEL:

“Voorzitter, dank voor uw aardige woorden eerder vanmiddag.

Beste allemaal, in de campagne voor 2010 was dit de pledge card. Dank aan Willem Hinskens voor de tip. Een PvdA’er die een D66’er een goed advies gaf waar ik heel veel gebruik van heb gemaakt. Hierop stond een aantal punten waar ik me voor in zou zetten. Die kaartjes heb ik uitgedeeld, met duizenden, in de campagne, maar ook als gemeenteraadslid. Het is dus heel makkelijk om te zien of ik me aan mijn beloften heb gehouden. Dat oordeel laat ik over aan de mensen die een kaartje hebben gekregen.

Ik wil een paar thema’s noemen.

Als woordvoerder Wonen, Economische Zaken en Arbeidsmarkt heb ik mij voor drie thema’s ingezet.

Ten eerste meer modale huurwoningen voor stadsgezinnen en voor middeninkomens. Dat is de komende jaren een grote opgave.

Ten tweede een gastvrij Amsterdam voor talenten en kenniswerkers van buiten de stad en van buiten dit land, de expats.

Ten derde een goede aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt, tussen klaslokaal en werkvloer zodat jongeren meer kansen hebben op een baan.

 

Voor die thema’s heb ik moties, amendementen en initiatiefvoorstellen geschreven. Ik geloof niet dat ik ooit mondelinge vragen heb gesteld en in elk geval ben ik daar heel spaarzaam mee geweest. Ik ben geen groot fan van het instrument. Ik ging vooral de stad in om met inwoners en ondernemers te praten over wat er goed gaat en wat er beter kan in de stad.

Die Stadsgesprekken, 47 stuks, zijn gebundeld en hebt u allemaal gekregen. Ze vormen slechts een fractie van alle gesprekken die ik heb gevoerd. Ik wil alle mensen bedanken voor de input die ik heb gekregen. Een heleboel ervan is in de gemeenteraad terechtgekomen.

 

Er is één dossier dat niet op dit kaartje stond. Wie had echter in 2009 kunnen bedenken dat drie letters ons zo bezig zouden houden? Het AIF, het Amsterdams investeringsfonds. Jan, regel dat alsjeblieft voor de volgende periode. Ik hoop echt dat er een goed investeringsfonds komt.

Dat was in een notendop de inhoud, maar politiek is niet alleen inhoudelijk, maar ook heel persoonlijk. We hebben dat allemaal in onze speeches gezegd. Daarvoor is het dankwoord.

Ten eerste de mensen die het stadhuis runnen, de bodes, de griffiers, de commissiegriffiers. De mensen van de catering, Naomi in het bijzonder. Altijd een blij gezicht bij de kassa of achter het buffet. Heel leuk, dank je wel voor de goede zorgen. Ik wil ook Brian Benjamin specifiek noemen. Ik heb echt onwijs genoten van de woensdagen in de Raadscommissie voor Bouwen, Wonen en Klimaat. Je werd alleen maar beter. Jij bent de enige voorzitter die mij het woord heeft ontnomen. Klasse. Nee, voorzitter, dat is geen uitnodiging om dat nu ook te doen.

 

U wil ik ook bedanken, voorzitter, en de wethouders, vooral Freek Ossel en Carolien Gehrels met wie ik het meest te maken heb gehad. Hun wethoudersassistenten, een heel belangrijke schakel voor een oppositieraadslid dat iets voor elkaar wil krijgen. Prachtige oliemannetjes en olievrouwtjes.

Ook natuurlijk dank aan de D66’ers, want jullie zijn nog steeds mijn cluppie. Onze fractiemedewerkers, Sasha, Anouk, Eugenio, Marten, Meriam en Evi. Een heel mooi team dat de afgelopen jaren keihard heeft gewerkt voor D66. Dank ook voor jullie geduld als ik jullie weer eens aan half uur lang van het werk kwam houden op de fractiekamer met een of ander verhaal uit de oude doos.

Dan mijn fractiegenoten, Jan, Ivar, Carlien, Pam, Marja, Gerolf en Ahu. Dank je wel. Wij nemen nog afscheid van elkaar dus ik kan het nu hierbij laten. We hebben daar in de oppositiebankjes heel hard gewerkt. Ik wil twee mannen specifiek noemen die voor mij als D66’er en politicus het meest bepalend zijn geweest.

 

Ten eerste Ivar Manuel. Twaalf jaar geleden ontmoetten we elkaar voor het eerst. Jij was kandidaat voor de gemeenteraad en ik was net begonnen als fractieassistent. Daarna ben ik campagneleider geweest, duoraadslid en de afgelopen vier jaar zijn we collega’s geweest. In die twaalf jaar stadspolitiek hebben we met zijn tweeën heel wat meegemaakt, politiek maar ook persoonlijk en soms liep dat door elkaar. Het waren hoogtepunten en dieptepunten.

We hebben samen heel hard gewerkt en ook heel veel plezier gemaakt. In jouw woorden: ik heb heel veel van je kunnen leren, maar dat zeg ik nu ook tegen jou. Jij hebt heel veel van mij kunnen leren. De vraag is of we dat de komende vier jaar in de praktijk kunnen brengen.

Ik kijk uit naar de samenwerking over de Amstel heen tussen Zuid en Oost. We fladderen nu allebei uit het nest. Dank je wel.

 

Ten slotte Jan Paternotte, de man die ik in de campagne van 2006 leerde kennen toen hij condooms uitdeelde op de VU onder het motto: doe het de eerste keer met Jan. In Het Parool werd ik daarover geciteerd als campagneleider dat ik zo trots was op zulk een hardwerkende kandidaat. En hard werken heb je gedaan, vooral de afgelopen jaren.

 

Het was geen makkelijke periode voor ons. Jij nam het voortouw en gaf ons richting als fractie. Jij hebt ons op de kaart gezet. De overwinning van vorige week is ook dankzij jou, ook dankzij iemand in Den Haag, maar ook dankzij jou en je harde werken.

Dat was voor mij ook belangrijk. Het inspireerde mij en gaf mij ruimte om het op mijn manier te doen. Hoe kan iemand beter een zondagavond vullen dan door een paar uur te bellen met Jan Paternotte?

Ik sluit af. Ik wil nog zeggen dat Jan het hardst werkende raadslid van Amsterdam is. Je verdient alles wat je nu en in de toekomst toekomt. Ik verwacht dat dat in de toekomst nog heel veel is.

 

Als allerlaatste: ik kwam eind 1999 hier binnen als afgestudeerd stadsgeograaf bij de afdeling Voorlichting van Marleen, Janneke en Mirjam. Ik heb hier heel wat voetstappen gezet in heel veel verschillende rollen, als ambtenaar, als assistent en noem maar op. Dit is een tweede thuis.

Nu is het echter tijd voor een nieuw tweede thuis. Dat is de President Kennedylaan 923. Ik ga met heel veel plezier en enthousiasme aan de slag in de bestuurscommissie. Ik nodig u allemaal uit om langs te komen en te komen bekijken wat wij in die bestuurscommissie doen. Wij denken namelijk dat het een heel belangrijke laag is in de Amsterdamse politiek.

Dank u wel.